ازدواج موقت در زمان پيامبر اکرم (ص) و حکومت امير اول سني ها و نيمي از حکومت امير دوم سني ها ،مرسوم بوده است و شخص پيامبر اکرم (ص) و حضرت علي (ع) و بسياري از صحابه ي خاص نيز به اين امر اقدام مي نمودند ،تا اينکه امير دوم سني ها در زمان حکومتش ،با اين امر نيک و پسنديده و سنت الهي مخالفت کرده و آن را حرام دانست و چون زمام حکومت غصب شده در اختيار وي بود ،دستور جلوگيري از انجام اين سنت الهي را صادر کرد و گفت :«من ازدواج موقت را بر شما حرام مي کنم و بر عمل کننده ي به آن ،حد جاري مي کنم.اگر چه زمان پيامبر اکرم(ص) نيز به آن عمل مي نموده و آيه ي قرآن در مورد حلال بودن آن نازل شده است.اگر به من خبر برسانند که مردي ازدواج موقت نموده است او را سنگسار خواهم کرد.»



افراد بسياري حتي از وابستگان خود او با اين کار مخالفت کردند،از جمله پسر خودش ،«عبدالله» نيز با اين فرمان مخالفت مي نمود و مي گفت:«به خدا قسم ما در زمان رسول اکرم(ص) ازدواج موقت مي نموديم و زنا کار محسوب نمي شديم.واي بر شما ! آيا از خدا ترس نداريد ؟اگر عمر شما را از اين مساله نهي و جلوگيري کرده است ،کرده باشد.چرا که خدا آن را حلال نموده است و پيامبر(ص) به آن عمل مي کرد.آيا از پيامبر(ص) تبعيت مي کنيد يا از عمر؟!پدرم ازدواج موقت را حرام کرده است در حالي که پيامبر(ص) آن را حلال مي دانست و به آن عمل مي کرد.آيا حرف پدرم را اطاعت کنم يا دستور پيامبر را؟!همانا پيامبر اکرم(ص) متعه مي کرد.»

نقل شده که روزي امير سوم سني ها به حضرت اميرالمومنين (ع) گفت :«من مردم را از متعه نهي ميکنم ولي مي بينم که تو انجام مي دهي؟»

حضرت علي(ع) فرمودند:«من سنت پيامبر اکرم(ص) را به خاطر گفته ي يکي از مردم ! ترک نخواهم کرد.»
 

اجتهاد در مقابل نص صريح قرآن به اعتقاد شيعه و سني باطل است اما امير سني ها (عمر) به اعتقاد تمام اهل تشيع و بعضي از طرفدارانش در زمان خود ، اجتهاد در مقابل نص نمود.
 

«عمران بن حصين» که از موثقين اهل سنت است ،مي گويد :«آيه اي از قرآن در مورد حلال بودن متعه تازل شد و پيامبر(ص)به ما امر کرد که متعه نماييد ،و بعد نيز آيه اي در نسخ آيه ي متعه نيامد و پيامبر(ص)هم از آن ،نهي ننمود تا از دنيا رفت ولي مردي به راي خود هر چه خواست گفت.»آيا امير دوم سني ها بيشتر از خدا و پيامبر خدا (ص)به مصلحت جامعه آگاه بود؟به خدا پناه مي بريم از چنين حرف کثيف و باطلي!