امام علي(عليه‌السلام): همانا تقواي ‌خدا داروي ‌درد قلب‌هاي ‌شماست ‌و بينا كننده ‌كوري ‌دلهايتان ‌و شفابخش‌بيماري ‌جسم‌هايتان ‌و بر طرف‌كننده ‌تباهي ‌سينه‌هايتان‌و پاك ‌كننده ‌آلودگي‌جان‌هايتان ‌و روشني‌بخش ‌ضعف‌چشم‌هايتان ‌و فرونشانندة ‌ترس ‌و اضطراب‌دل‌هايتان ‌و زداينده ‌سياهي ‌ظلمتتان. ميزان الحكمه، ص7001،ح22411

امام علي(عليه‌السلام): ديدن‌با نگاه ‌كردن ‌نيست، زيرا گاه ‌چشمها به ‌صاحبان ‌خود دروغ ‌مي‌گويند، اما عقل، كسي ‌را كه ‌از او خيرخواهي ‌كند فريب‌نمي‌دهد. ميزان الحكمه،ص505،ح1734

پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): كور آن ‌نيست ‌كه ‌چشمش ‌نابينا باشد بلكه ‌كور(واقعي) آن كسي ‌است ‌كه ‌ديده ‌بصيرتش‌كور باشد. ميزان الحكمه، ص505،ح1735

رسول خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): چشمانتان ‌را فرو بنديد، تا شگفتي‌ها(و انوار معرفت)را نظاره ‌كنيد. مصباح‌الشريعه و مفتاح‌الحقيقه، باب چهل‌ودوم، ص123

امام باقر(عليه‌السلام): دربارة آية«و كذلك‌نري ‌ابراهيم…»: به‌چشم‌او(حضرت ‌ابراهيمعليه‌السلام) چنان‌نيرويي ‌داده ‌شد كه ‌در آسمانها ‌نفوذ كرد و آنچه ‌را در آنهاست ‌مشاهده ‌كرد و عرش ‌و آنچه‌را بالاي ‌عرش ‌است ‌و زمين ‌و آنچه ‌را زير زمين ‌است ‌ديد. ميزان الحكمه، ص5637،ح19035

امام صادق(عليه‌السلام): نيز دربارة ‌همين ‌آيه‌: هفت ‌آسمان ‌براي ‌ابراهيم(عليه‌السلام) مكشوف ‌شد تا جايي ‌كه‌آنچه‌را بالاي ‌عرش ‌است ‌نگريست‌و زمين ‌نيز ‌برايش ‌مكشوف ‌شد تا جايي ‌كه‌آنچه‌را در هواست ‌مشاهده ‌كرد. با محمد(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) نيز چنين ‌كاري ‌صورت ‌گرفت ‌و مي‌بينم ‌كه ‌براي ‌يار شما (امام ‌صادق عليه‌السلام)و امامان ‌بعد از او نيز ‌چنين ‌شده ‌‌است.‌ ميزان الحكمه، ص5637،ح19036

پيامبر اكرم(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): بترسيد از روشن ‌بيني ‌مؤمن! زيرا كه ‌او با نور خدا مي‌بيند. حضرت ‌سپس‌آية«به ‌يقين ‌در اين ‌براي ‌نشانه ‌شناسان ‌نشانه‌هاست» را تلاوت ‌كردند وفرمودند: يعني ‌افراد با فراست. ميزان الحكمه، ص4577،ح15776

امام صادق(عليه‌السلام): به‌هلالي ‌فرماندار مدينه ‌كه‌مي‌خواست ‌از آن ‌حضرت‌چيزي ‌بپرسد، فرمودند: اگر مي‌خواهي ‌مي‌توانم، پيش ‌از آنكه ‌بپرسي‌، به‌تو بگويم‌چه ‌سؤالي ‌داري ‌و اگر هم مي‌خواهي ‌خودت‌بپرس. هلالي ‌مي‌گويد: عرض ‌كردم: يابن‌رسول‌الله! پيش‌از آنكه‌سؤال‌كنم، از كجا مي‌دانيد در ذهن ‌من‌چه ‌سؤالي ‌است؟ حضرت ‌فرمودند: با نشانه‌شناسي ‌و فراست. مگر نشنيده‌اي ‌اين ‌سخن ‌خداي ‌عزوجل ‌را كه:«همانا در اين ‌سخن‌براي ‌نشانه ‌شناسان ‌نشانه‌هاست» و اين ‌سخن ‌رسول ‌خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) را كه:«از فراست ‌مؤمن‌بترسيد، زيرا كه ‌او با نور خداي ‌عزوجل‌مي‌بيند.» ميزان الحكمه، ص4577،ح15779

رسول الله(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): بترسيد از فراست ‌مؤمن! زيرا او با نور خداي ‌عزوجل ‌مي‌بيند. ميزان الحكمه، ص4577،ح15781

رسول الله(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): از فراست ‌مؤمن ‌بر حذر باشيد! زيرا او با نور خدا مي‌بيند و با توفيق خدا سخن ‌مي‌گويد. ميزان الحكمه، ص4577،ح15782

امام كاظم(عليه‌السلام): به ‌سليمان ‌جعفري ‌فرمودند: اي ‌سليمان! مواظب‌روشن ‌بيني‌مؤمن ‌باش، زيرا او با نور ‌خدا مي‌نگرد. (سليمان ‌مي‌گويد:) من‌چيزي ‌نگفتم ‌تا اينكه ‌خلوتي ‌دست‌داد و عرض ‌كردم: فدايت ‌شوم، شنيدم ‌كه ‌مي‌فرمايي: مواظب ‌روشن‌بيني ‌مؤمن ‌باش، زيرا او با نور خدا مي‌نگرد؟ فرمودند: آري، اي‌سليمان، خداوند مؤمن‌را از نور خود آفريد و آنان ‌را در رحمت‌خود غوطه‌ور كرد و از آنان ‌نسبت ‌به‌ولايت ‌ما پيمان ‌گرفت ‌و مؤمن ‌برادر پدري ‌و مادري‌مؤمن است. پدرش ‌نور است ‌و مادرش ‌رحمت‌و او با آن ‌نوري ‌‌كه ‌از آن‌ آفريده ‌شده ‌است‌مي‌نگرد. ميزان الحكمه، ص4579،ح15784

امام صادق(عليه‌السلام): در جواب ‌معاويه‌بن‌عمار از تفسير جمله‌مؤمن ‌با نور خدا مي‌نگرد، فرمودند: اي ‌معاويه! خداوند مؤمن ‌را از نور خود آفريد و آنان ‌را در رحمت ‌خود غوطه‌ور كرد و آن ‌روز كه‌خود را به ‌مؤمن ‌شناسانده ‌نسبت‌به ‌ولايت‌ما و معرفت ‌خودش ‌از مؤمنان ‌پيمان ‌گرفت، بنابراين ‌مؤمن ‌برادر پدري ‌و مادري ‌مؤمن ‌است، پدرش ‌نور و مادرش ‌رحمت ‌و او با آن ‌نوري ‌كه‌از آن ‌آفريده ‌شده ‌‌است ‌مي‌نگرد. ميزان الحكمه، ص4579،ح15785

امام صادق(عليه‌السلام): همانا‌شما را نوري ‌است، كه ‌بوسيله ‌آن ‌در دنيا شناخته ‌مي‌شويد و هرگاه ‌يكي‌از شما برادرش ‌را ديدار كرد، محل‌نور را در پيشاني ‌او ببوسد. ميزان الحكمه، ص4763،ح16285