ميرزا محمد حسن نائيني معروف به ميرزاي نائيني از علماء وفقها و مراجع بزرگ مسلمين و استاد بسياري از مراجع تقليد عصر حاضر بودند.معظم له توجه به صاحب شريعت وبه مولا و مقتداي خود حضرت ولي عصر (ع) را كمتر از ياد مي بردند و دائما با ياد و توسل به حضرتش مي زيستند تا دار فاني را وداع گفتند . از جمله از ايشان نقل شده است كه :
در دوران جنگ جهاني اول و اشغال ايران توسط قواي انگليس و روس كه حملات و هجوم ها به ملت شيعه اوج گرفته بود مرحوم آيه الله العظمي نائيني (رحمه الله) خيلي پريشان بودند و نگران از اينكه اين وضع ره كجا خواهد انجاميد نكند اين كشور محب و دوستدار امام زمان ( عجل الله تعالي فرجه ) از بين رفته و سقوط كند.
در همين موقعيت شبي به امام عصر (ارواحنا فداه ) متوسل شده و در حال توسل و گريه و ناراحتي به خواب مي روند و مي بينند: ديواري است به شكل نقشه ايران شكست برداشته و در حال افتادن است در زير اين ديوار يك عده زن و بچه نشسته اند و نزديك است ديوار بر سر اينها خراب شود.
مرحوم نائيني (قدس سره ) وقتي اين صحنه را مي بيند به قدري نگران مي شود كه فرياد مي زند و مي گويد : خدايا اين وضع به كجا خواهد انجاميد؟
در اين حا ل مي بيند كه حضرت ولي عصر(ع) تشريف آوردند و انگشت مباركشان را به طرف ديواري كه خم شده و در حال افتادن بود گرفتند و آن را بلند كردند و دومرتبه سر جايش قرار دادند و بعد فرمودند: اينجا شيعه خانه ماستمي شكند خم مي شود خطر هست ولي ما نمي گذاريم سقوط كند ما نگهش مي داريم .
( آري تمام عظمتي كه انقلاب اسلامي ايران در سراسر اين كره خاكي پيدا كرده به خاطر عنايتها و توجه خاص حضرت بقيه الله الاعظم ( ارواحنا فداه ) بوده و اكنون نيز به ياري و حمايت آن حضرت اين كشور در طوفانهاي خطرناك زمانه پا بر جا مانده است.